Ba, ja nie mogę doczekać się dostępu do forum wewnętrznego od trzech miesięcy, mimo iż członkiem jestem w odpowiednie kroki (w Twoim poście opisane) poczyniłem. Pozdrawiam, Cymer Lesław (jam ci jest ).

Byłem na zebraniu założycielskim w Szczecinie oraz później na kilku spotkaniach, ale ostatecznie podjąłem decyzję odstąpienia od zainteresowania PSR. Nie będę się szerzej włączał do dyskusji, ale podzielę się tylko wskazaniem, co utrzymywało mnie na dystans i ostatecznie przeważyło szalę na nie. Mianowicie wyraźne powiązanie z opcją polityczną, z jakąś innym stowarzyszeniem oraz mocne nastawienie antyklerykalne. Uwikłanie w politykę to jest zresztą częściej występująca choroba, bo przejawia się wyraźnie również na portalu racjonalista.pl, na którym jeden z głównych autorów przemyca w artykułach niewybredne, niechętne komentarze opcji i osób uznanych za swoich wrogów politycznych.
Wracając do PSR, uważam racjonalizm i antyklerykalizm za całkiem różne zajęcia. A co ważniejsze - w zasadzie to zajęcia nie dające się połączyć w jednej organizacji. A już na pewno antyklerykalizm oraz podłączanie się pod bardzo wątpliwe akcje promujące nienaturalne obyczaje - to nie są sprawy, które mogłyby zwrócić uwagę i przyciągnąć ludzi mądrych wiedzą i doświadczaniem życiowym, posiadających szeroki horyzont myślowy i pogląd na życie, społeczność i świat. Racjonalizm to nurt myślowy i filozofia pozbawione mistycyzmu, ale uznające go za fakt w istotny sposób utrzymujący spójność myślową większości ludzi. Krótko określając swoje przekonanie, uważam racjonalizm za kierunek intelektualny, którego obszarem walczącym jest jedynie świeckość państwa i procedur administracyjnych. Reszta tradycyjnie gotuje się na racjonaliście.pl. Tam się zaczęło i tam niech się cały kalejdoskop postaw i działań ściera, wykluwa i kształtuje. Dzisiaj już większość wywalczyła koncesję na "lepperiadę", więc PSR może się w tym melanżu doskonale odróżniać intelektualnie.

Witam,
pierwszy raz na tym forum. Próbuję dostać się na forum wewnętrzne, ale dostałam odmowę, poczekam, napisałam do Kasi.

Andrzeju 'zrezygnowany', prosze zatrzymaj się na chwilę, PSR bardzo potrzebuje ludzi rozsądnych! Mnie samą też mierżą pieniacze i czasami nawet zastanawiam się, czy warto, ale jest sporo rozsądnych osób, z którymi jednak warto iść razem w jedną stronę.
No chyba, że na rozdrożu inne drogi nam przypadną do gustu. Dla mnie również preferowana przez obecny PSR 'definicja' racjonalizmu i wolnomyślicielstwa jest nie do przyjęcia.

Pozdrawiam
Ola

Andrzej Wendrychowicz napisał:

Już nie jestem zrezygnowany, jestem zdeterminowany, żeby na nowo zdefiniować PSR.

Z niekłamanym utęsknieniem czekam na tę definicję. Mam nadzieję, że dożyję jej pojawienia się.